Mijn #roadtobruggenloop deel 2

Het is alweer een poosje geleden dat ik voor het laatste een hardloopupdate heb gedeeld! Nog 1,5 maand, dan is het tijd voor de Bruggenloop. Oei, als ik dat zo hardop zeg, ben ik echt bang dat ik tijd tekort kom. Ik vertel meer over de afgelopen trainingsweken!

Week 3: 18 – 24 september

Ik spin deze week twee keer (beiden ongeveer 22 kilometer) en ren zaterdag nog eens 8 kilometer in Delft. Pfoe, het valt me zwaar: het is ontzettend warm weer en mijn knieën begeven het rond kilometer 7 wanneer ik de brug over moet. Pfoe, ik maak het mijzelf niet makkelijk, maar ik ben reteblij dat ik er nog 8 kilometer uit weet te trekken! Geslaagde week, al zeg ik het zelf.

Week 4: 25 september – 1 oktober

We beginnen de week weer met spinning en ik ga voor het eerst met mijn hardloopmaatje met de groep meelopen. Wat spannend: wekenlang hebben we op de loopband geoefend, zodat we later met de groep mee kunnen lopen. Pfoe, en wat voor loop: we rennen 9,5 kilometer. Het is zwaar, maar niet zo zwaar als dat ik had gedacht van te voren. Mijn conditie begint dus echt beter te worden. Nog vijf kilometer erbij en ik heb de Bruggenloop in mijn benen zitten. Wat ‘n afstand eigenlijk, haha!

Week 5: 2 – 8 oktober

Ik begin maandag met een rondje op de loopband, maar ik kom gewoon niet vooruit. Ik ben na vier kilometer helemaal uitgeput (en die vier kilometer krijg ik niet eens aan een stuk door gelopen, hoe dan?!). Ik probeer het donderdag nog eens met de groep en daar gaat het zo’n stuk beter! We lopen een rondje van 10,5 kilometer en die gaat hartstikke goed! Aan het einde heb ik het idee dat ik er nog makkelijk een kilometer aan vast kan plakken. Tevens blessurevrij, te fijn!

Week 6: 9 – 15 oktober

In deze week begin ik te kwakkelen: ik heb minder tijd voor spinning en hardlopen, maar ik ga wel gewoon. Donderdag loop ik met de groep mee, maar ik begin te hyperventileren tijdens de inzet van de sprint voor de interval. Nog nooit heb ik gehyperventileerd en plots begin ik als een malle te piepen en kom ik zuurstof te kort. Tot twee keer toe! Gelukkig is iedereen in de groep heel lief en weet ik mijzelf er binnen een paar minuutjes uit te halen. Wel eng: ik ben ook helemaal gesloopt na de 10 kilometer. Ach, ik heb er wel weer 10 gelopen!

Week 7: 16 – 22 oktober

Ik begin de maandag meteen weer met lopen: ik heb er zin in en wil eens kijken of het mij lukt om zelf 10 te lopen. En dat gaat heerlijk: ik loop mijn snelste 10 kilometer (58.30) en trots dat ik ben! Het voelt heerlijk en ik kan niet wachten om donderdag met de groep mee te lopen. Laat die Bruggenloop maar komen!

Dinsdag ga ik spinning doen en hierna gaat het mis. Ik voel woensdagochtend meteen mijn schenen en het eerste wat ik denk is ‘shit, shin splints’. Ik begin met magnesiumolie, maar het mag niet baten. Donderdag ben ik zo ongelooflijk stom door mee te lopen met de groep. Na 7,5 kilometer stop ik ermee, mijn knieën en schenen doen ongelooflijk veel pijn. Dit had ik NIET moeten doen.

Week 7: 23 – 29 oktober

Deze week sta ik dus helemaal stil. Geen spinning, geen hardlopen… Zelfs fietsen naar de metro of rennen voor de tram doen teveel zeer. Heel de dag heb ik last van mijn schenen en op wisselende momenten ook van mijn knieën. Zondag voel ik ze voor het eerst niet meer, maar ik durf niet te rennen. 10 dagen echt even helemaal rusten, zodat ik langzaam weer kan kijken of spinning oké is. Dit is zo’n rotte blessure en ik had donderdag absoluut niet moeten lopen. Maar ik ben koppig en fanatiek: ik was zo blij dat het lopen zoveel makkelijker ging. Dit voelt momenteel wel weer als een enorme stap terug en ik ben bang dat ik hierdoor de Bruggenloop niet goed uit ga kunnen lopen.

November staat dus in het teken van heel veel lopen: uitbouwen tot een kilometer of 13/14, die laatste paar kilometers tijdens de Bruggenloop moeten absoluut op karakter kunnen! 

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *