1/4 Marathon Verslag en nu halve marathon?

IMG_4778

Zondag 10 april: Marathon Rotterdam! Zeg je marathon, dan zeg je Rotterdam. Nu is een marathon te ver gegrepen voor mij, maar die 1/4 marathon heb ik maanden naar uitgekeken. Ik had absoluut beter kunnen trainen, maar na deze ervaring heb ik zoveel loopkriebels dat ik ga trainen voor de halve marathon. Vandaag mijn raceverslag van de 10,55 kilometer!

photodiary-108-14 photodiary-108-15

Ik slaap heel slecht van zaterdag op zondag. Ik kijk wel 20 keer op mijn wekker, want wat als ik mij nou verslaap? Wanneer het 7 uur is, weet ik niet hoe gauw ik mij moet haasten naar de badkamer. Douchen en omkleden in mijn outfit!

Om half 10 ben ik in de stad en het zonnetje schijnt heerlijk. Het is fris en ik ben blij met mijn jasje. Desondanks geniet ik van de kou: straks ga ik het heel erg warm krijgen. De muziek dreunt in mijn oren en iedereen dribbelt een beetje heen en weer in de startvakken. Het enthousiasme is aanstekelijk, overal worden selfies gemaakt en er staan duizenden mensen langs de startlijn. Zodra het startschot gaat, begint de adrenaline te pompen.

Kilometer 1 – 3
Ik vlieg! Het is zo druk, er staan overal toeschouwers met spandoeken en borden. Het is moeilijk om een vast tempo te houden, ik ben druk bezig met mensen inhalen. Links, rechts … Ik maak op deze manier behoorlijk wat extra meters, maar het gaat heerlijk. Langzaamaan warm ik op en ik geniet ervan om langs Oostplein te rennen, over de trambaan richting de Kralingse Plas.

Kilometer 4 – 5
We zijn inmiddels aangekomen bij de Kralingse plas: mijn favoriete stekje als het gaat om 5 kilometer lopen. Ik ken de route en de kilometers hier op mijn duimpje en de muziek dreunt in mijn oren. Het gaat lekker, maar de warmte slaat toch een beetje toe. Ik heb behoefte aan water, maar weet dat dit pas vanaf kilometer 6 te halen is. Ik begin hier langzaamaan mijn heup een beetje te voelen, maar conditioneel gaat het heerlijk.

Kilometer 6 – 8
Water! Ik heb te vroeg ontbeten, want ik merk dat ik honger krijg. Ik was als de dood om te gaan lopen met een steek in mijn zij: liever iets te weinig dan iets te veel. Ik stop voor het water (rennen met water gaat niet goed) en klok er nog een glaasje AA in. Dat geeft zoveel energie dat ik heerlijk ren tot en met kilometer 7,5. Vanaf dit moment moet ik mijzelf ook echt moed inspreken om niet te stoppen: ik wil hem in een stuk uitlopen (die drinkpauze tel ik niet mee).

Kilometer 8 – 9
Vanaf kilometer 8 gaat het niet echt lekker meer. Mijn heup begint nu toch echt wel zeer te doen, het gevolg van te weinig afstanden boven de 6 kilometer trainen. Conditioneel heb ik nog helemaal nergens last van, maar fysiek wil mijn lijf gewoon niet meer. Stap voor stap gewoon doorgaan en genieten van alles om je heen. Ik doe mijn muziekoortjes uit en ik ga door op het gejuich van de menigte. Dit is zo motiverend!

Kilometer 9 – 10
Dit is toch wel een struggle moment. Ik weet dat ik nog maar 1,5 kilometer moet, maar lopen doet zeer. Ik app een beetje met mijn zus, die met Kevin, Luca en mijn vader bij de C&A staat te wachten op mij. Ik weet gewoon niet meer waar de C&A zit, maar wanneer ik ze bij kilometer 10 zie, maak ik toch wel even een sprongetje. Wat gaaf! Ik zie mijn tijd op de 10 kilometer op mijn horloge en straal toch wel: 1.02.41 is bést een prima tijd! 

Kilometer 10 – 10,55
Wat hier gebeurt weet ik niet helemaal. Naar mijn idee ren ik deze paar honderd meter prima, maar mijn tijden zeggen wat anders. Over deze 600 (mijn GPS tracker zegt overigens 800 meter) doe ik gewoon 5,5 minuut. In mijn hoofd ging ik een stuk sneller, maar een eindsprint zit er ook gewoon niet in. Ik versnel een beetje, maar blijkbaar niet genoeg.

photodiary-108-16

Wanneer je dan opeens stopt met rennen, stopt ook alles. Ik word een beetje eng en ben héél dankbaar met de banaan die uitgedeeld wordt. Dat geeft onmiddellijke energie, net als de AA drink. Dat moment dat je de medaille krijgt, is fantastisch!

Het duurt lang voordat ik de hekken uit ben, maar wanneer ik dan eindelijk mijn familie voor me zie staan, kan ik niet meer stoppen met glunderen. Ik heb het gedaan! Weliswaar heb ik er niet goed voor getraind (waarom was ik niet gemotiveerd?!) maar diezelfde avond zit ik trainingsschema’s op te zoeken voor de halve marathon en weet ik dat ik 11 december de Bruggenloop in Rotterdam ga doen. Ik lijk het hardloopvirus nu helemaal te pakken te hebben!

photodiary-108-20

Voor nu? Ga ik lekker trainen met mijn schema voor de halve marathon! Ik heb er in ieder geval helemaal zin in en kan niet wachten tot de volgende kwart marathon in Rotterdam. Tot volgend jaar! :-)

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *